13-09-08

Omdat ik dan de baas ben

Weer was dé vraag gesteld. En weer stond ze met haar mond vol tanden.
Murmelend, stotterend.
Struikelend over flauwe zinnen en haperende woorden.
Zoekend naar onwrikbare redenen en feiten, naar een onklopbaar antwoord op het grote WAAROM?
'Waarom schrijf je?'
's Avonds wist ze allang niet meer wat ze die middag geantwoord had.
Ze zat lui in de zetel en keek naar haar oudste die met de treintjes speelde.
Het jongetje leek helemaal in zijn spel op te gaan.
'Waarom speel jij zo graag met je treintjes?' vroeg ze hem.
Het jongetje keek verbaasd op.
'Waarom vraag jij dat?'
Ze haalde haar schouders op.
'Ik weet het niet.'
Ze had het in een opwelling gevraagd.
'Omdat ik de baas ben over mijn treintjes,' antwoordde het jongetje. 
'Ze rijden waar ik zeg dat ze moeten rijden, en alles wat ik wil gebeurt.'
Ze keek het jongetje aan alsof hij net het mysterie van de zwarte gaten had opgelost.
Waarom was ze daar in godsnaam die middag niet zèlf opgekomen?

 Inge B.

10:43 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Hey Heel leuk verhaal. Ik wens je nog een fijn weekend.

Gepost door: martin | 13-09-08

Veel succes met je nieuwe blog.

Gepost door: Ruby | 13-09-08

Mooi! Heel goed gezegd!
Inge M.

Gepost door: Inge | 13-09-08

De commentaren zijn gesloten.