17-09-08

Het is godgeklaagd!

Het was druk geweest de voorbije weken.
Wegens vakantie, microobjes, en enkele korte ziekenhuisverblijven. 
Wegens kleine jongetjes die luidruchtig en springerig overal in huis leken.
En als ze dan eens rustig en stil waren kleefden ze ziek aan haar been. Dus dat schoot niet op.
Maar nu was het eindelijk zo ver!
De vrouw had hem in gedachten al drie weken op voorhand aangekruist.
Dé dag waarop het huis weer helemaal kleine-jongetjes-vrij zou zijn. Wegens genezen, geen vakantie en dus lekker op school.
Ze zou een mok thee zetten, zich weldadig uitrekken, en eraan beginnen.
Eindelijk zou ze er aan beginnen!
Maar eerst moest die belangrijke brief voor de boekhouding nog worden gepost. Er waren geen postzegels in huis dus die ging ze eerst maar eens halen. Met de fiets, want dat was goedkoop en goed voor het milieu. De fiets had een lekke band, dus duwde ze die naar de fietsenmaker vlak naast het postkantoor. Terug thuis struikelde ze over de berg oud ijzer en vermolmd hout die al weken in de berging lag. Energiek laadde ze het afval in de auto. Kon dat snel nog even mee naar het containerpark voor ze naar de supermarkt ging. Net als het glas, het oud papier, en het tuinafval dat bijna uit het tuinhuis barstte. De hele auto werd volgepropt, en zingend vertrok ze.
Nog net op tijd zag ze dat de benzinemeter in het rood stond. Gelukkig was het benzinestation niet al te ver weg. Ze gooide de tank vol en reed naar de supermarkt. Thuis laadde ze alle boodschappen uit en liet een pak suiker vallen.
Ach, niet erg, dacht ze grootmoedig: het speeltapijt moest toch nodig eens worden gezogen, dus dat kon ze dan meteen maar eens doen. Net als de berging, de woonkamer, het gangetje en de garage. Het hele huis lag er opeens heel netjes en leeg bij.
Tevreden maakte de vrouw een mok thee.
Ze liet zich zakken in haar schrijfstoel, rekte zich weldadig uit, en klikte een vers document open.
Toen viel haar oog op de klok onderaan het scherm: nog acht minuten voor de school uitging!
Verweesd staarde ze naar het lege document.
De lijst met opdrachten op het magneetbord lachte haar uit.

Haar eerste dag alleen thuis, en ze had geen slag uitgevoerd!

Inge B.

06:15 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

wat een leuk idee!
ik wou dat ik net als jullie Inge heette... en dat ik net als jullie zoooveel zin in schrijven had...
proficiat!!!

Gepost door: katrien | 17-09-08

Zulke dagen ken ik ook... helaas.

Gepost door: veerle | 18-09-08

De commentaren zijn gesloten.