25-09-08

Belachelijk

Al sinds haar kinderen geboren waren had de vrouw hun kleren onderin de buffetkast gelegd. Ze hadden er elk een plank.
Tot het te krap werd.
Er kon geen hemdje meer bij en in de mand met gestreken kleren lagen nog stapels broeken en shirts.
Eindelijk besloot de vrouw dan toch de kleerkasten op hun slaapkamers uit te ruimen en te gebruiken voor wat ze eigenlijk gemaakt waren: de opslag van kleren.
Twee grote zakken vol oude en afgedankte rommel werden klaargezet voor het containerpark en de kringloopwinkel en evenveel zakken vol baby- en peuterkleertjes werden naar beneden gedragen, klaar om doorgegeven te worden.
De vrouw sorteerde en plooide, sleurde stapels kleren de trappen op, stofte en sopte, en een halve dag later was het gepiept.
Nu had ze twee hele planken vrij in de kast beneden. Daar pasten de spelletjesdozen mooi op. Voorlopig hadden die een plaatsje gevonden in en naast het boekenrek. Weer sopte en stofte de vrouw, ze sorteerde en stapelde, en zie: nu had ze warempel een mooi gevulde spelletjeskast én een lege boekenplank in de boekenkast!
Het perfecte plaatsje om haar eigen boeken een plaatsje te geven, dacht ze, en vrolijk voegde ze daad bij woord.
Ze zette haar boeken op een rijtje en ging trots met haar vinger langs de ruggen. Negen boeken door haarzelf geschreven... Negen boeken waarop haar naam prijkte! Tien, als je de bundel meetelde waarin een verhaal van haarzelf was opgenomen. Toch al een behoorlijk rijtje, meende ze verrukt.
Toen kwam het jongetje voorbij.
'Mama,' vroeg hij oprecht verbaasd: 'waarom staan er hier zo belachelijk weinig boeken op die plank?'

Inge B.

07:00 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Het hangt er maar vanaf hoe je het bekijkt...

Gepost door: veerle | 29-09-08

De commentaren zijn gesloten.