27-09-08

Knock-out

Er waren al heel wat mailtjes aan voorafgegaan. Meer dan een jaar geleden had de vrouw een eerste poging gewaagd. Dat was toen op niks uitgedraaid. Misschien zou het deze keer lukken?
Ze deed het graag: de trein nemen met in haar hand het koffertje vol boeken, brieven en foto's. En ook het vertellen over boeken.
Haar boeken. Vol zinnen die ze eenzaam aan het papier had toevertrouwd. Verhalen waarin ze stukjes van haar ziel had gelegd. Maar die nu samen met haar het land doorkruisten.
Het was altijd een beetje reizen, vond ze. En elke school, bibliotheek of cultureel centrum was steeds weer een compleet andere bestemming. Met een heel ander publiek.
Toen kwam dat ene mailtje: ze mocht gaan. Niet met de trein, want dat was ondoenbaar. Noorwegen ligt dan ook niet naast de deur.
En gelukkig moest ze niet alleen gaan.
Haar thee-, lees-, en schrijfzus ging natuurlijk mee.
Dat was het plan.
Tot die zus opmerkte dat ze 'een beetje verstrooid was geweest'. De aangevraagde data waren helemaal fout. Ze kon echt niet mee die week van die maand.
De vrouw had het gevoel dat ze op een roetsjbaan zat.
Weer werd er gemaild, twee keer zelfs.
Weer werd er gewacht.
Weer werd een gat in de lucht gesprongen.
Want weer kwam die ene mail: ze mochten gaan!
In een andere week van een andere maand.
En de thee-, lees-, en schrijfzus kan gelukkig mee.
En anders slaat de vrouw die wel knock-out.
Hoeveel kilo handbagage mag er ook al weer mee op het vliegtuig?

21:38 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Naar Noorwegen, waw!

Gepost door: veerle | 29-09-08

De commentaren zijn gesloten.