11-10-08

Doen alsof

De vrouw doet vaak alsof.
Als ze ergens moet zijn bijvoorbeeld.
Dan glimlacht ze gemoedelijk, beantwoordt ze vragen met groot gemak, signeert zwierig boeken en blaadjes alsof ze ervoor in de wieg gelegd is. En soms, heel soms, voelt het een klein beetje alsof dat ook zo is.
Maar meestal doet ze het gewoon in haar broek.  Haar hart bonkt telkens weer in een tempo, en met een dreun waarop een drilboor jaloers zou zijn. En dat ze niet gillend van het podium wegvlucht heeft ze dan weer gewoon aan het 'konijn-gevangen-in-het-licht'-effect te danken. Al hebben die konijnen meer geluk, vind ze: die moesten niks zinnigs uit hun keel gewurgd krijgen op zo'n moment. Dat is in haar geval vaak anders.  In haar meest bevroren ogenblikken krijgt ze vaak een microfoon onder de neus geduwd.  Blijven glimlachen, houdt ze zichzelf dan steeds weer voor. En vergeet in godsnaam vooral de titel van je laatste boek niet! Want ja, dat had ze ook al eens gepresteerd. En toen had ze nog maar één boek nota bene.
Gemakkelijk vindt ze het niet.
Dus doet ze vaak alsof.
Alsof ze een echte 'auteur' is.
Terwijl ze vanbinnen elke keer weer met hart en ziel verlangt naar haar oude houten schrijfstoel, haar knusse bureautje, de laptop en de poes. En het gewoon onzichtbaar schrijver zijn.

Inge B.

07:30 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

O nee zeg ... Wat voel ik me nu ineens schuldig ...

Gepost door: Cordelia | 11-10-08

En weet de vrouw telkens iets origineels bij haar handtekening te schrijven? Want dat is ook niet simpel vermoed ik.

Gepost door: veerle | 12-10-08

De commentaren zijn gesloten.