12-10-08

Het huis

Ik heb er veel. Genoeg om een kamer, wat zeg ik, een heel huis mee te decoreren. Ach, misschien overdrijf ik wel een beetje. Maar toch dik een map vol. Dat wel.

Er zijn er bij met maar één zinnetje op. Waarbij pakweg vijftien luttele woordjes je hoop compleet de bodem in slaan. Er zijn er bij met meer uitleg. Wat er fout is, dat staat er vooral. Wat beter kan. Waar je op moet letten. Soms staat er ook een adres bij. Want daar kun je "het" leren.

Het is niet gemakkelijk, dat wist ik. Er is zoveel, er is overdaad. Maar ik wilde zo graag. En ik denk dat er heel veel zijn die waren zoals ik. Zo graag willen. En het lukt maar niet. Volhouden is een deel van mij, opgeven staat niet in mijn woordenboek. Ik hield vol. Bestudeerde de tips. Vroeg me af wat "Past niet bij het huis" eigenlijk betekende. Schreef me in voor een cursus. En voor nog eentje. Leerde daar veel, maar niet alles.

Wanhoop en hoop. Ups en downs. En vele jaren zwoegen en proberen. Schrappen, herschrijven. Denken en dromen.

Kun je het "leren"? Is het een ambacht of een roeping? Is het voor de volhouders? Of is er meer nodig? Is talent iets dat meetbaar is? Is het toeval of puur geluk? Ik weet het nog altijd niet.

Met een klein beetje adoratie aai ik de groenige cover. Het is me toch maar gelukt, denk ik, stiekem trots. En dat is iets wat ik nooit zal vergeten, al staan daar ooit honderd covers in mijn boekenrek.

Inge M.

19:49 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wat ik me afvraag: wordt het na het eerste boek gemakkelijker? Ben je dan gelanceerd? Of moet je weer van oor af aan beginnen?

Gepost door: veerle | 12-10-08

De commentaren zijn gesloten.