15-10-08

Ze vraagt het zich al de hele morgen af

De vrouw weet het niet.
Hoe je dat geluid in woorden kan vangen.
Een 'pets' klinkt te zacht.
Een klap, daarvan sta je minstens op je benen te wankelen, en dat was niet het geval. Nét niet.
Een dreun? Neen, haar jongste lag niet onderuit. Toch niet lichamelijk.
Eigenlijk komt een 'mep' nog het meest in de buurt.

Deze morgen bracht de vrouw net als altijd haar twee jongens naar school.
Op het voetpad dwarsten ze een klasgenootje met vrolijke blonde krullen. Het mannetje dribbelde mee aan de hand van zijn gehaaste moeder. 'Hé goeiemorgen!' riep de krullebol de naam van haar jongste jongetje. En net toen die opkeek gaf het hij het jongetje een mep. Voluit in het gezicht. Met een heel gemeen lachje op het gezicht.
De vrouw stond perplex.
En dat beterde niet toen de gehaaste moeder zonder omkijken, excuus, of wat dan ook, 'maar jongen, wat doe jij nu toch?' vroeg. Op een heel zorgzaam toontje. Het lelijk vrouwmens vroeg nog net niet of die kleine tijdens het slaan zijn hand niet had bezeerd?

En nu vraagt de vrouw het zich al de hele morgen af.
Hoe je dat gevoel in woorden kunt vangen?
De woede die in haar opvlamde net nadat het was gebeurd. Ze had de moeder en het rotkind zo bij hun blonde haren tot voor de voeten van haar kleine jongetje willen sleuren. Oh, en ze de botten uit het lijf rammelen, dat had ze ook wel gewild. Tot ze zich excuseerden.
Maar het ergst was nog wel het gevoel dat haar hart in rafelige randen uit elkaar werd gescheurd, toen ze haar kleine jongetje in de armen van de kleuterjuf moest dwingen. Met paniekerige ogen die seinden dat hij niet wou. Met armen die naar haar reikten: neem me terug mee.
Maar hij moest blijven.
Datzelfde jongetje dat zich deze morgen nog zo had verheugd om naar de klas te gaan.
Haar hart krimpt ineen als ze er nog maar aan denkt.

Dat gevoel dus.
Ze kan het niet omschrijven.
Soms deugt ze niet als schrijfster.

Inge B.

09:58 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Ik kan me dat gevoel anders wel heel goed voorstellen.

Gepost door: veerle | 15-10-08

Amaaai! Awel, ik zou dat dus gedaan hebben. Ik zou die moeder gedwarst hebben en haar eens goed mijn vet gegeven hebben!
Sommige mensen toch, he?
Liefs,
C

Gepost door: Cordelia | 15-10-08

Wat eng!
Goh.. ik sta nu zelf ook perplex!
Wat je voelde.. wel ik voel met je mee.

Gepost door: Zij | 16-10-08

De commentaren zijn gesloten.