29-11-08

Een ordinaire junk

Vroeger had de vrouw nog gedacht dat ze met ééntje genoeg zou hebben.
Dat ze de rest van haar leven zou doorbrengen in volmaakt en overweldigend geluk vanaf de dag dat haar eerste boek in de winkels zou liggen. Ze dacht dat niet alleen, ze was er heilig van overtuigd.
Toen kwam eindelijk de dag waarop haar eerste boek in de winkels lag. Ze zweefde op wolkjes en bracht de volgende twee weken door in volmaakt en overweldigend geluk. En toen begon het al. Het werd gewoon. Het 'waauw'-gevoel van de eerste dagen bleef af en toe uit. De vrouw probeerde het gevoel krampachtig vast te houden, maar het verstofte en verdween onder de dagelijkse beslommeringen. De vrouw protesteerde: ze wou nog!
Gelukkig werd het boek elf weken later herdrukt. Weer zweefde ze op wolkjes, wel een hele week lang. En toen datzelfde boek nog eens werd herdrukt, was ze heel erg onder de indruk, maar het maakte het verlangen naar dat tweede boek alleen maar groter.
Een half jaar na het verschijnen van haar eerste boek was er enkel nog het verlangen naar dat tweede boek. Als dat er eenmaal zou zijn, dàn zou het eindelijk genoeg zijn dacht de vrouw. Neen, ze dacht het niet alleen, ze wist het deze keer wel heel zeker: een tweede boek, al was het maar om te bewijzen dat het eerste geen toevalstreffer was, dàt was wat haar voor de rest van haar leven gelukkig zou maken.
En zo gebeurde: het tweede boek kwam en de vrouw zweefde op wolkjes. Ze koesterde zich in een overweldigend geluksgevoel... wel een hele week lang.
En toen begon het weer van voor af aan.
Want twee boeken was natuurlijk erg mooi, maar hoe zou het eigenlijk zijn om er drie te hebben?
En zo gaat het, echt waar, steeds weer. Drie, vier, vijf, zes... nooit is het genoeg.
Eigenlijk, denkt de vrouw, eigenlijk is ze gewoon een ordinaire junk. Steeds weer op zoek naar een nieuw 'shot'. Een adrenalinestoot die ze enkel krijgt wanneer ze de doos openscheurt waarin haar nieuwste boek zit. Blinkend nieuw en geurend naar vers papier en inkt. Ze is verslaafd. Niet zozeer aan het schrijven, maar aan het geschreven hebben. En straks in het voorjaar verschijnt haar achtste en negende boek, en ook nog een boek waarvoor ze drie verhalen schreef. En in het najaar haar tiende boek.
Er was een tijd heel lang geleden, toen ze nog had geloofd dat tien boeken het summum was.
Nu weet ze wel beter.
Een junk blijf je voor het leven.

Inge B.

10:58 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Fijn dat jij een junk blijft. Dan kunnen wij telkens weer mooie dingen lezen.

Gepost door: veerle | 30-11-08

De commentaren zijn gesloten.