01-01-09

Gelukkig Nieuwjaar!

En hieronder het menu van oudejaarsavond, die Inge & Inge lekker samen met de ventjes hebben gevierd!

Het Menu

Voorwoord

Het menu was iets waar ik lang over nagedacht had. Zoiets liet geen enkele zichzelf respecterende gastvrouw aan het toeval over. Daarom was ik plichtsbewust in mijn kookboeken gedoken, terwijl andere dingen aan mijn geweten knaagden. Terwijl mijn vingers over allerhande moeilijke recepten gleden, gingen mijn gedachten hun eigen gang en tussen prei, ui of teveel look, passeerden minder voor de hand liggende dingen de revue. Het werk, de kids, de ouders ;-) Het huis, dat geld opslorpte en niet genoeg ruimte had. Of hadden we net veel te veel rommel? Als het aan eega lag, was het het laatste, maar daar nam ik geen genoegen mee. Ik verdiepte me weer in het kookboek. Het menu, dat was nu aan de orde. De rest van de gedachten legde ik het zwijgen op.

Hoofdstuk 1

Terwijl ik het winkelkarretje behendig langs de joelende kinderen laveerde, checkte ik snel mijn boodschappenlijst. De groenteafdeling was overvol, in terugkeren had ik geen zin. De glazen bak met kreeften deed me even huiveren. Kon je zo'n beest echt eten als je het levend had gezien? Ik dacht van niet. Gelukkig had ik voor een blik kreeftensoep gekozen. Met wat verse rivierkreeftjes erin werd dat een echte delicatesse. Ik keek halsstarrig niet naar de bak. De hapjes, ik moest me concentreren op de hapjes. Iemand reed met zijn kar tegen mijn hielen en ik hapte naar adem. Vooruit, hier kon je niet achteruit. De geitenkaashapjes niet vergeten afhalen bij de boerderij, noteerde ik in mijn hoofd. Ik keek in de kar. De chips, die mocht ik ook niet vergeten. De kids zouden mij vermoorden. In mijn hoofd speelde zich een gruwelijke scène af, ik glimlachte even. Misschien voor later, in een boek. Ik spiekte nog even op mijn lijstje. Zalm en kaas voor de rolletjes, scampi's voor de lepelhapjes, avocado's en gerookte eend voor de bordjes, ham voor de hammoestoostjes, altijd een voltreffer. Alleen nog gerookt spek voor de pruimen. Ik greep in het rek en plots was ik de afdeling uit. Opgelucht haalde ik adem en streepte dingen op het lijstje af.

Intermezzo

De rij was lang, de muziek oorverdovend. Sommige mensen hadden iets tegen de zeemzoeterige christmas carols die je overal hoorde rond kerst, maar ik kreeg koude rillingen van de stem van de vrouw die stond te schreeuwen alsof ze vermoord werd. Terwijl de rij traag vooruit ging en de champagnesorbet mijn handen verkoelde, bedacht ik hoe ik de zangeres op zeer barbaarse wijze tussen de kreeften wilde gooien. Met losse scharen, wel te verstaan. De kassabediende keek even op, het zweet parelde op zijn voorhoofd. Hij glimlachte scheef, ik lachte terug en vroeg me af of hij ook zulke moorddadige gedachten koesterde. Vast wel.

Hoofdstuk 2

Het hoofdgerecht, de piece de résistance, mocht niet mislukken. En daarom besloot ik om gezellig ouderwets te fonduën. Met z'n vieren lukt dat best. Geen kids in de buurt die de boel onderspetteren, en ook geen gehannes in de te kleine keuken met oude pannen en een verhit fornuis. Gewoon zorgen voor wat tomaatjes, wat kleine groente, het vlees en de sausjes. Eerst had ik het vlees zelf willen versnijden. Maar zo'n klaargemaakte schotel oogt leuk, ook al liggen er gehaktballen op. De sausjes had ik in een opwelling ook gekocht. Ik had eerst een romantisch idee om ze zelf te maken, zoals mijn moeder vroeger deed, maar dat is een hoop werk en ook een hoop restjes die niet lang goed blijven. Alleen de appel - en dragonmayonaise zou ik zelf maken. Niet vergeten de aardappelen te koken en het stokbrood af te bakken.

Hoofdstuk 3

De kers op elk diner is het dessert. Ik had boeken vol recepten, mappen die ook nog eens vol zitten en toch koos ik altijd voor hetzelfde: een roomijsbûche van Vienetta. Heerlijk romig en iedereen had er altijd zin in. Ik stelde me mijn gezelschap voor, gezellig rond de tafel, met een iets ronder buikje dan in het begin en glimlachte. Het werd leuk. Een oude dame sakkerde omdat mijn kar in de weg stond, maar ik trok me er niets van aan. Het was eindejaar. Het zou een tijd van vergeving en vrede moeten zijn, maar ik zag alleen maar vermoeide en sippe gezichten. Boze blikken en graaiende handen. Zorgrimpels in plaats van lachrimpels. Ik glimlachte nog eens extra naar de mevrouw. Ze trok één wenkbrauw op en ging er als een haas vandoor.

Hoofdstuk 4: Capita Selecta

Dit was het laatste hoofdstuk, dacht ik. Elk verhaal moet in schoonheid eindigen, hoe hard het ook kan zijn. Een goed einde of een slecht. Maar nooit een lelijk. Als het einde lelijk is, dan is het geen schoon boek. Zo is dat. En dus kiende ik de hapjes en zoetjes die bij de koffie / thee hoorden, zorgvuldig uit. Chocoladefondue, om in de sfeer van de fondue te blijven. Met fruit en peperkoek en marshmallows. Chocolade is een onderschat fenomeen in deze maatschappij. Het zou een standbeeld mogen krijgen. Van chocola natuurlijk. Soesjes moest ik maken, vroeg eega mij met een hondenblik. En na zo'n week als deze, kon ik de lieverd niets weigeren. Profiterollekes dus, waarvan ik hartgrondig hoopte dat het mij zou lukken. De vulling was niets, de soesjes waren het moeilijkste. Ach, dacht ik. Gewoon doen. En dat was dat. Ik sleepte de laatste tassen naar de auto en schrok van de overvolle koffer. Gelukkig nieuwjaar, dacht ik blij. Het zou leuk worden. Dat wist ik wel zeker.

Nawoord

Nadien zouden we spelletjes doen. Ik zou zoals gewoonlijk verliezen, of helemaal niet meedoen en zou dat maar een klein beetje erg vinden. We zouden nog nasnoepen van wat er overbleef. Mijmeren over de toekomst, over boeken, over huizen, kids en diep verstopte dromen. We zouden naar elkaar glimlachen en gelukkig nieuwjaar gillen. De nodige kussen uitwisselen en in het geheim onze zegeningen tellen. Zo zou het gaan. Ik glimlachte, startte de moter en reed naar huis.

Een heel gelukkig Nieuwjaar aan iedereen!!

Inge & Inge

 

02:03 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

oh, manman, wat klinkt dat allemaal lekker. En wat is dat weer prachtig beschreven.
Ik wou dat ik ook zo vlot kon schrijven!
Ook voor jullie beiden en jullie gezin: een fantastisch 2009, met hopelijk meer pieken dan dalen.

Gepost door: kaatje | 05-01-09

Ik heb genoten van jullie menu.

Ook van mij voor jullie allebei de beste wensen!

Gepost door: veerle | 08-01-09

De commentaren zijn gesloten.