21-04-09

stavanger, slot!

We reden een paar straten verder, naar het kleine stukje Zweden dat Stavanger rijk is, namelijk de Ikea :-) Wij wilden wel eens weten of er daar een heel ander assortiment werd aangeboden. Dat bleek nogal mee te vallen, het leek wel alsof we in Gent rondliepen. En met ons dialect kwamen we ook een eind verder, het West-Vlaams klinkt namelijk net als Noors! Een heerlijk ‘Softis’ sloot de dag af, we betaalden cash, maar het had evengoed ‘med korte’ gekund.
De tweede dag werden we voor de welpjes gegooid. En wat voor welpjes! Het waren leuke groepen en al klonken onze stemmen de eerste vijf minuten wat bibberig (in het Engels!), dat ging bij de tweede lezing al heel wat beter! Nu, een week later, zit de Engelse lezing al stevig in onze vingers! Maar toen enkele ouders opperden om de lezingen ook elders in de wereld te brengen, op een internationale school op Aruba of Australië bijvoorbeeld, werden we toch wel wat bleekjes om de neus. Echte globetrotters zijn we nog niet, maar dat belette ons niet om met volle teugen van deze week te genieten. En wie weet komt het er toch ooit van, want de school beloofde ons een gloeiende referentiebrief na te sturen.
De hele week werden we door ons gastgezin, Ann, Robin en Christoph verwend en in de watten gelegd, we werden nog net niet rondgedragen :-) Ook door Mic en Johan, het tweede Vlaamse koppel in Stavanger, werden we met open armen ontvangen op een diner. De gastvrijheid van iedereen, de Noren, de Amerikanen, de Nederlanders, Engelsen en Vlamingen was hartverwarmend en gemeend.
We lieten onze boeken in de Nederlandse klas bij juf Marike achter, die er meteen de hele week zou aan wijden. De kinderen waren alvast erg nieuwsgierig naar de belevenissen van Witje, in “Spoken bestaan niet”, of de zoektocht van Balthazar in “Balthazar, de eenzaamste ezel ooit”. Er waren zelfs ouders die onze boeken speciaal vanuit België hadden besteld om in de paasvakantie te lezen.
Na een hartelijk afscheid, met de vraag om vooral nog eens terug te komen, verlieten we op vrijdag de ISS (International School of Stavanger) met gemengde gevoelens. We trokken nog eens naar het centrum van deze havenstad en kwamen met een prachtige blauwe lucht en dito temperatuur, nog heel wat mooie plekjes tegen.
Maar hoe beschrijf je de impact van zo’n enorm land, als je er slechts vijf dagen lamgeslagen van alle indrukken hebt rondgelopen? Hoe kun je de weidsheid en woeste landschappen in woorden vatten? De bergen en spiegelmeren, de bemoste indrukwekkende rotsen, de mistige landschappen waar je elk moment verwacht dat er een trol uit het struikgewas komt gesprongen? De typische huizen, met houten planken die in alle kleuren beschilderd zijn. De fjorden met water dat er al eeuwenlang stroomt en ons de verhalen van de Edda toefluistert. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.
Met een diepe zucht stapten we zaterdag op het vliegtuig. Verlangend om het thuisfront te begroeten, maar met een zweem van weemoed in onze harten. Naar dit prachtige land willen we ooit nog een keer terugkeren, dat is zeker.
‘Ha det bra’, fluisterden we voor de laatste keer, toen het vliegtuig sierlijk opsteeg. Diep beneden ons leek het alsof de fjorden ons uitwuifden.
Inge en Inge

stavanger5

stavanger6

stavanger7

stavanger8

stavanger10

16:01 Gepost door Inge&Inge in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Wat een ervaring!
En wat jullie nog niet zijn, kunnen jullie nog wel worden, globetrotters in spe.

Gepost door: veerle | 21-04-09

het ziet er inderdaad onwaarschijnlijk mooi uit. Een sprookje waardig!

Gepost door: kaatje | 21-04-09

De commentaren zijn gesloten.